Maandelijks archief: december 2012

Boodschap van algemeen nut

Mensen houden hun hand niet meer voor hun mond als ze hoesten. Op dat vlak ben ik nochtans gedrild. Je hand niet voor je mond houden als je hoest is onbeleefd. Maar nu zie ik het overal, zowel jonge kinderen vergezeld van hun ouders als oudere mannen in pak hoesten in het wilde weg en laten hun bacteriën daarbij vrijelijk rondvliegen.
Natuurlijk is het wel zo dat bacteriën het vaakst worden doorgegeven wanneer je handjes schudt met mensen. Ik doe dat dus ook niet zo graag. Handjes schudden voor een vergadering en vervolgens allemaal aan de broodjes beginnen … Dat is bijna een garantie op het verspreiden van ziektekiemen. Maar om nu gewoon in de open lucht te gaan hoesten, nee, dat vind ik niet oké.

Ik vraag me af of ik ergens een boodschap van algemeen nut gemist heb, toen we nog geen televisie hadden? Misschien heeft de overheid mensen opgedragen om niet langer hun hand voor hun mond te houden bij het hoesten en werden ouders gevraagd om het ook niet langer als dusdanig aan hun kinderen aan te leren. Misschien is griepcommissaris Marc Van Ranst op de openbare omroep komen uitleggen dat het om het verspreiden van ziektekiemen tegen te gaan voortaan zelfs verboden is om je hand nog voor je mond te houden. Ik weet het niet.

Zes maanden …

Vier maand zwanger

Je hebt nog helemaal niets ondernomen om de komst van de baby voor te bereiden. Maar dat is niet erg, want je hebt nog tijd genoeg. Je hoeft je daar zeker nu nog geen zorgen over te maken. Je hebt immers nog bijna een half jaar om alles in huis te halen en alle nodige informatie te verzamelen. En je hebt toch al een crèche, dat was het enige wat nu al in orde moest zijn.

Vijf maand zwanger

Je hebt nog steeds niets ondernomen om de komst van de baby voor te bereiden. Nu begin je je daar zorgen over te maken. Je weet immers nog altijd niet wat het verschil is tussen een wieg, een babybed en een park en je hebt nog maar vier maanden om te achterhalen wat nu precies de oplossing van dat grote mysterie is. Mensen beginnen ook te vragen of je babykamer al klaarstaat, of je geboortelijst als voorbereid is en of je al geboortekaartjes gekozen hebt. Je moet telkens ‘nee’ antwoorden en je begint je af te vragen of een olifantendracht niet beter zou zijn om het allemaal rond te krijgen. Alles wat nog moet gebeuren voor de baby lijkt een gigantische berg waar je niet overheen kunt kijken. Komt het ooit wel goed?

Zes maand zwanger

Je hebt nog steeds niet zo heel veel ondernomen om de komst van de baby voor te bereiden. Maar wel al enkele dingen en dat geeft je sporadisch wat gemoedsrust. Je weet inmiddels dat je een wieg voor naast je eigen bed, een bedje voor in de babykamer en een park voor in de living nodig hebt. Je weet welke kleur alles moeten hebben en je hebt de plaats waar je die dingen zult halen beperkt tot enkele mogelijkheden. Je entourage is in gang geschoten. Jonge moeders doneren zakken met kleren en geven nuttige tips over sterilisators en babyfoons. Collega’s hebben nog autostoelen op overschot. Je schoonzus komt de babykamer schilderen. Het geboortekaartje begint vorm te krijgen in je hoofd. Iemand vinden die het kan uitwerken zoals het in je hoofd zit, lijkt al lang niet meer zo onoverkomelijk. Je beseft dat velen je het hebben voorgedaan en dat het jou ook wel zal lukken. Je begint te verlangen naar het kindje en hebt al goesting om je huis te vullen met haar aanwezigheid. En je hebt nog drie volle maanden om alles in orde te brengen! Het komt wel goed.